بروزِ ماهیت؛ زنده باد اقلیت!

امیر خوش‌سرور

فاشیست‌های پهلوی‌مآب، فاندگیرهای فرومایه، روزنامه‌نگارهای قلم‌فروشِ رسانه‌های ارتجاعی- استعماری، شبه‌انقلابی‌های مستأصل، پرسه‌زن‌های فضای مجازی و یک مشت بی‌همه‌چیز از صبحِ علی‌الطلوعِ ام‌روز، «همه با هم» دَم گرفته‌اند که #اسرائیل، فلان فردِ #جمهوری_اسلامی را زد، کُتلت کرد، پودر کرد و... و قهقه‌ی مستانه سَر می‌دهند.

باری! همه با همِ بی‌شرف‌های عالم از «نقطه‌‌زنی» گفته‌اند، از این‌که در فلان ساختمان، «فقط» بهمان دیوار سوراخ شده است، در بهمان ساختمان، «فقط» فلان طبقه هدف بوده است و...؛ چه‌قدر «دقیق» زده‌اند!

و حال خبرها، پشت‌به‌پشت هم می‌آیند که غیرنظامی‌ها هم در جنونِ قدرت‌نمایی فاشیسم اسلامی و فاشیسم یهودی بر خاک افتاده‌اند.

باری! اگر از عیش و نوش و خوش‌باشی‌های‌مان در پسِ هلاکتِ پاسدارهای شب و هر آن‌کس که ذیل این سیاهی‌ست، فارغ شدیم یک کلام از جوان‌مرگیِ #پرنیا_عباسی(شاعر جوان و از استعدادهای دهه‌هشتادی ادبیات معاصر ایران)، #پارسا_منصور(بازیکن تیم ملی پدل ایران) و... هم بگوییم.

زنده باد اقلیت؛ در زمانه‌ی آرمان باخته‌گی‌ها و نفوذِ بی‌وقفه‌ی #بورژوازی می‌بایست در «اقلیت» بود و «ماند»، خلافِ جریانِ آب شنا کرد، هم‌رنگِ جماعت نشد، تمام برچسب‌های عالم را به جان خرید و... اما به صراحت فریاد بر آورد که دولتِ حرام‌زاده‌ی اسرائیل به‌مانند فاشیسم مذهبی حاکم بر ایران، جنایت‌کار است و بس!

#نه_شاه_نه_شیخ