«آواره‌ها باید دنیا را آگاه کنند که چه بر سر سرزمین آن‌ها آمده است. آواره‌ها باید به همه‌ی دنیا و به تمام زبان‌ها بگویند که یک مشت جلادِ دستار بسته، بر سر ملت بزرگ و زنده‌ای چه چادر سیاهی از مرگ گسترده‌اند. قفل‌ها را باید از لب‌ها برداشت، باید فریاد کشید. آواره‌گان باید فریاد بکشند. فصل فریادِ آواره‌ها فرا رسیده است. آواره‌ها اگر فریاد نکشید و دنیا را نلرزانید، نیم‌نگاهی هم به شما نخواهد شد و مرگِ تدریجی، مرگِ مزمن، چون قانقاریا آرام‌آرام شما را خواهد خورد. خودکشی به‌تر از مرگ تدریجی است»(دگردیسی و رهایی آواره‌ها).

#غلامحسین_ساعدی